БИБИЦ

сите бевме мажи во класот
башка во пубертет
динамити кои стојат на врело сонце
тенџере со млеко- на врела рингла
никоја друга туку
таа со црна коса крупно лице и ” страшно ” тело
професорката ни беше идол
ја сакавме
сонувавме да бидеме со неа
дркавме по цели денови на неа
на другар ми му беше тетка
се лутеше кога зборавме за неа
ја гледавме во цицките
во газот
гледавме како е облечена
не можев да се фокусирам цело време во нејзините очи
го осеќаше тоа
ми дозволување да бидам од неа
дебатирав со часови
за најразлични теми
само да ми обрнува внимание
ми требаше
тоа нешто ми ја губеше невиноста
……………………………………
два класа во една училница
седумдесет мажи во една просторија
бевме занесени од нејзиното тело
мува и застана меѓу нозете
се вџашивме
сто четириесет парчиња очи
посакуваа да бидат мувата
лазевме по бутините..
замислувавме.. ја галевме и страдавме
……………………………………….
таа не предава во моето училиште повеќе
една група на млади деца ќе останат без својот љубовен идол
нема да им ја одземи невиноста без допир

се е работа на доминација
се е потреба од газење врз главата на другиот
страшно е како распламтува страста за унишување на туѓите имиња
стојам на страна и мислам
- како може да има толку злобни луѓе?

го најдов цимерот
подраснат
со бркови
истрижан
секогаш имам чувство дека е превисок
исто го поштовам
јадевме бурек
се пијаневме
украдовме југо го повозивме две до три метра
почнав да паничам дека ќе не фати полиција
избегавме
па крадеме точак
бев сигурен дека ќе го имаме дома
па
не фатија
али јадевме бурек
и си праевме филм дека ќе издадеме книга
не се случи тоа
сеа си ветивме
само да ги склопиме мислите
уште малку ни треба
уште да остареме и да сватиме
дека идејата не ни е баш на место
али пак ќе јадеме бурек и ќе пиеме

пробав да бидам романтичен- ми успеа
одамна не сум можел
последниве си мислев- месеци.. години
некаде се исцеди од мене ТОА
повеќе сакав да зајадувам
да боцкам
- мразев да сум дел од групи и тимови
а се со некои етикети се шетам
секој ден со различен натпис на маичката
а ти си доволно јака
за само да мислам и да си правам филмој во главата
за неполн час ми лежеше
во скутот
не дозволував да ме надвладее напаленоста
сакав да бидам романтичен
сакав како во средно
те знаев само еден до два часа
имаше облека не по твоја желба
носеше патики а не штикли
имаше уредна коса и црна боја на неа
тело за кое не се зборува туку се јаде
те дишев
и не дозволував да те пробијам
сакав да одложувам до лудило
изгрејсонцето ми помогна да бидам поетичен
- заводник си !
знаев дека пак ќе заебат
жените се доволни само да постојат
без да отворат уста
а таа прозборе
не ме изваде многу од контрола
секое делче од телото и го мазев
дрпав со ноктите по месото
бев романтичен али следниот пат нема да можам да бидам
нема да ми успее
и немој да збораш само молчи.. и биди така добра како што си.
биди кукла

стар
згрбавен со зелени очи
имаше три сина неколку куќи
и пушка во гаражата
толку знаев
подмукло
ѕиркаше
секогаш дремеше и бодеше со очите низ гранките на старото дрво
како мачор на вечер
едно време ме плашеше
јас се прибирам некаде низ ноќта
тој дреми
ѕирка
не ми правеше мубет
( беше замерен со моите и мене не ми праеше мубет )
ни прати писмо
” улицата пред вашата куќа е моја- платете ми ”
не знаевме дали е ова заебанција
или старецов е озбилен
- абе остајте го стар е си нема работа
по една недела умре
вечерва поминувам покрај неговата куќа
зад истото дрво
стои
син му
со истите очи
подмукло
џари во мене
………………………….

( еден автор реши да каже нешто зеде лист хартија и почна да пишува )
секој паметњакович- заслужува шамар!
секој водач заслужува секира по гркланот!
оставете народот да изживее во мир.
историјата и правењето историја напикајте си ја во газот
нека вдиши воздух човекот
сам е на светот
оставен на целата можна технологија
која го затупува и го притиска за земјата како гнида
сам е тој
мал човек
на кој не му треба ништо друго освен едноставни погледи и допири
едноставни разбудувања
така си скроен
бесмислен свет од болни умови кои се токмат до рамото на бог
кој си ти да одлучуваш за другите?
кој ти го дал тоа право?
зашто да липаат луѓе пред тебе за спас?
што си ти месија?
остави го човекот, сирот е тој
коските дури живееш, да ти скапат!!!
………………………………………..
и овие се мали зборови што ги кажувам
не знам што да искажам од ова што ми врие во грлото
против вас
( додека авторот ги пишува стиховите, му поминуваат годините.. тој умира… доаѓа друг.. истото го прави и тој умира..доаѓа… умира )